Verdrietig

Het moet er toch van komen, ik zet het op Buzzing T.
Ons (Hommel and me) lieve hondje is overleden.
Het was herfstvakantie, een paar dagen voor de start van de vakantie kreeg ik de griep, gelukkig maar kort en zonder complicaties.
Mijn rare lichaam deed een keer gemiddeld.
Maandag, de eerste dag van de vakantie zou Hommel zijn laatste nachtdienst draaien en ik zou daar bij Django slapen. (We hebben een tijd geleden besloten niet meer met Django te slepen maar met mij). Ik was nog niet opgeknapt van de griep, maar één nachtje luchtbed zou lukken.

Ik kom aan bij huize Django en hij was erg blij mij te zien en ik kreeg een kusje van hem. Hij keek mij aan en ik voelde dat hij niet helemaal lekker te pas was. Hommel beaamde dit.
Django sprong van de bank om blij te doen en het leek alsof hij last kreeg van jeuk.
De laatste weken was dit een teken dat hij een aanval zou krijgen. En kaboem, een aanval buiten in de tuin. De aanval duurde wat langer en de kleur in zijn bek herstelde niet. Hommel bleef hoopvol maar ik wist dat het nu echt fout zat. Ik belde de dierenarts en we brachten Django naar de auto.

De dierenarts luisterde, telde zijn hartslagen, aaide hem en keek ons aan. Ik zag dat ze slecht nieuws had.
In de zomervakantie ging het slecht met Django en we hebben toen besloten hem medicijnen te geven en hem een fijne laatste tijd te geven, we hadden ook afgesproken dat wanneer er weer iets ernstigs bij zou komen, wij voor een pijnlijke keuze zouden komen te staan. En dat was die maandagavond. De dierenarts gaf ons de tijd en wij zouden contact met haar opnemen.

Op de terugweg besloten dat wij Django niet nog dagen bij ons konden houden en na een nacht verdriet en nog een aanval, waarvan ik jullie details zal besparen maar wat op mijn netvlies gebrand staat, besloten wij dinsdagochtend de dierenarts te bellen.
Later in de ochtend kwam ze en onze lieve bobo-bear is ingeslapen. Ook dit ging in Django-stijl (lees koppig) en zal ik wederom details besparen.
Hij heeft nog een tijd bij ons gelegen totdat hij werd opgehaald.
Een oud mannetje, die tot mijn navel kwam stapte uit het busje en ik vroeg mij af, hoe hij Django in de bus zou krijgen. Een bulldog is niet de lichtste hond op aarde en Hommel had een  schouderblessure. Samen met het oude mannetje hebben wij Django naar de bus gedragen op dat moment maakte ik mij meer zorgen om het oude mannetje dat achterwaarts Hommels nest uit moest lopen. Gelukkig ging alles goed.
Daarna ontstond er grote leegte. Donderdag gingen wij Django cremeren en dit was bijzonder.

Django lag mooi opgebaard en ons werd gevraagd of wij Django de oven in wilden begeleiden. Hommel wilde dit niet, ik twijfelde. Ik mocht eerst kijken zonder Django en ze liet zien hoe alles zou gaan en ik mocht een kijkje in de oven nemen. Ik besloot om Django te begeleiden en dit vond ik erg mooi. Daar ging ons lief hondje.

Twee uur later hebben wij zijn as opgehaald. Tevens had ik een klein hart laten vullen met een beetje as en met een tasje liepen wij naar de auto.
Het tasje voelde erg warm aan en dit was een vreemde ervaring. Het troostte mij dat Django erin zat, hoe luguber het ook klinkt. Ik moest en zou het hartje uit de doos halen en ook dit was een beetje luguber. Een warm hartje hield ik vast en er ging van alles door mij heen. Vooral liefde maar ook verbazing, nooit gedacht dat ik dit zou durven.
Tijdens het terug leggen van het doosje met hart, verschoof ik het blik met as en de deksel vloog eraf. Ik staarde naar Django zijn as, wat niet echt alleen op as leek. Verstijfd zaten wij in mijn kleine Starlet.
Ik kon deze pot met dikke as niet strooien rond het graf van mij oma, zoals ik wenste. Uiteindelijk besloten wij het uit te strooien op het weiland voor het bos/park waar Django als pup ontsnapte.
Het uitstrooien verliep ook Django/Tamara-stijl, lomp en onhandig. Met natte laarzen bedekt met as, reed ik samen met Hommel terug naar het lege nest van Hommel. Wat een stilte, een leegte, wat een verdriet, lieve Django is 11,5 jaar geworden en ik zal hem altijd blijven missen.
Mijn kindje, mijn liefde.

Lfs Tam

Love you ❤